Jazzowa Jesień 2019

XVII Jazzowa Jesień w Bielsku-Białej - 2019

PATRONAT: PREZYDENT MIASTA BIELSKA-BIAŁEJ JAROSŁAW KLIMASZEWSKI

OPIEKA PROGRAMOWA: ECM

MIEJSCE KONCERTÓW: DOM MUZYKI BIELSKIEGO CENTRUM KULTURY BIELSKO - BIAŁA, UL. SŁOWACKIEGO 27

PROGRAM

17. JAZZOWEJ JESIENI IM. TOMASZA STAŃKO W BIELSKU-BIAŁEJ  12 - 17.11.2019 R.

 

12 listopada 2019 /wtorek/ g. 19.00

Django Bates’ Belovèd

„The Study of Touch” /wytwórnia ECM, 2017/

 

Django Bates - fortepian

Petter Eldh - kontrabas

Peter Bruun - perkusja

Pianista Django Bates to jeden z najbardziej utalentowanych muzyków Wielkiej Brytanii.Jego twórczość obejmuje całe spektrum jazzu, od jazzu tradycyjnego, poprzez bebop i free jazz po jazz-rock fusion. Jego sztuka i postać często są określana mianem „kultowej” i „niepokornej”. Wydany w 2017 roku album „The Study of Touch”  to powrót Bates’a do legendarnej wytwórni ECM w jednym z najbardziej cenionych jego składów, czyli wraz z Triem „Belovèd”, w którego skład wchodzą szwedzki basista Petter Eldh oraz duński perkusista Peter Bruun. Wszyscy trzej muzycy to wielcy indywidualiści próbujący swoją muzyką uciec od konwencji standardowego, jazzowego trio.

 

13 listopada 2019 /środa/ g.18.00

Giovanni Guidi Quintet

“Avec le Temps” /wydawnictwo ECM, marzec 2019/

 

Giovanni Guidi - fortepian

Francesco Bearzatti - saksofon tenorowy

Roberto Cecchetto - gitara

 Joe Rehmer - kontrabas

João Lobo - perkusja

Premiera autorskiego albumu Giovanniego Guidi, wydanego przez ECM na wiosnę tego roku. Utwór, który zamyka płytę, “Tomasz”, dedykowany jest Tomaszowi Stańko. Guidi i Stańko grali razem prawie miesięczną trasę koncertową, w lipcu 2017, w ramach projektu „Tomasz Stańko Enrico Rava Quintet”. Giovanni Guidi, urodzony w 1985 roku, został odkryty właśnie przez Enrico Ravę, wybitnego włoskiego trębacza. Zaczął grać w jego zespole mając jedynie 17 lat.Obecnie jest uznawany za jednego najbardziej kreatywnych pianistów europejskiej sceny jazzowej, a “Avec Le Temps” jest już jego czwartym autorski albumem dla wydanictwa ECM.

 

***

Ambrose Akinmusire Quartet

 

Ambrose Akinmusire - trąbka

Sam Harris - fortepian

Harish Raghavan - kontrabas

Justin Brown - perkusja

Ambrose Akinmusire Quartet © Pierrick Guidou

Ambrose Akinmusire to obecnie chyba jeden z najciekawszych i najbardziej docenianych trębaczy współczesnego jazzu. W ostatniej ankiecie krytyków amerykańskiego magazynu „Downbeat”, która wiarygodnie oddaje trendy na jazzowej scenie, Ambrose Akinmusire zdodbył pierwsze miejsce.

Jego niekonwencjonalne podejście do dźwięku i kompozycji sprawia, że ​​regularnie jest notowany właśnie w „Downbeat’cie”,  zdobył granty i stypendia od Fundacji Doris Duke, Funduszu MAP, Kennedy Center i Monterey Jazz Festiwal. Oczywiście wszystkie nagrody są tylko pochodną jego muzyki. Celem Ambrose Akinmusire jest ciągły rozwój, wykraczanie poza granice gatunku i ograniczeń trąbki, jako instrumentu.  Motywowany przede wszystkim duchową i praktyczną wartością sztuki, Akinmusire chce usunąć ścianę erudycji otaczającą jego muzykę. Dąży do tworzenia teksturalnych, bogatych, bogato emocjonalnych krajobrazów, które opowiadają historie społeczności, rejestrują czas i wprowadzają nowe wzory, kultury, myślenia.

 

14 listopada 2019 /czwartek/ g.19.00

Brad Mehldau

Recital Fortepian Solo

 

Brad Mehldau - fortepian

Brad Mehldau © Michael Wilson

Jeden z najbardziej lirycznych i intymnych głosów współczesnego fortepianu jazzowego, Brad Mehldau, wytyczył unikalną ścieżkę, która uosabia istotę eksploracji jazzu, klasycznego romantyzmu i popowego uroku. Zarówno jego autorskie projekty, jak i kolaboracje, z takimi sławami, jak  Pat Metheny, czy Renee Fleming, mają ogromne uznanie krytyków. Z jego samozwańczym uczuciem do muzyki popularnej i klasycznego wykształcenia "Mehldau jest najbardziej wpływowym pianistą jazzowym ostatnich 20 lat" (The New York Times). Jego recitale solo to wyjątkowe, metafizyczne wręcz wydarzenia.

 

15 listopada 2019 /piątek/ g.19.00

Tigran Hamasyan - fortepian

gościnny udział:

Trygve Seim - saksofon

Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia

 

Tigran Hamasyan © Elena Hamasyan.

Urodzony w Armenii w 1987 roku, Tigran Hamasyan jest jednym z najciekawszych pianistów młodego pokolenia. Jego kariera zaczęła się bardzo wcześnie. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w 3. roku życia, a w wieku 16 lat wygrał Montreux Jazz Festival. Nagrał już osiem autorskich albumów, w tym trzy ostatnie dla tak prestiżowych wytwórni jak Nonesuch Records czy ECM. Tigran Hamasyan gra przede wszystkim własne kompozycje, a inspiracje czerpie z wielu źródeł, wśród których dominuje ormiański folk lecz także rock, beatbox, poezja. Jego najbardziej jazzowe utworach słychać ornamenty wywodzące się ze skal tradycji blisko i środkowowschodnich. Wg „Guardiana”, Hamasyan podąża za jedną z najważniejszych lekcji [mentora i fana, Herbie Hancocka]: „jest możliwe być jednocześnie multi-stylistycznym wirtuozem w jazzie i napędzanym groovem gwiazdorem-wymiataczem i mieć z tego niesamowitą frajdę”

W Bielsku-Białej usłyszymy Tigrana Hamsyana w repertuarze solowym oraz w repertuarze z albumu „Luys i Luso” (ECM, 2015), który wykona z towarzyszeniem Chóru Camerata Silesia.

 

16 listopada 2019 /sobota/ g.19.00

David Torn/Tim Berne/Ches Smith

„Sun of Goldfinger” /wydawnictwo ECM, marzec 2019/

 

David Torn - gitara, instrumenty elektroniczne

Tim Berne - saksofon

Ches Smith - perkusja

David Torn/Tim Berne/Ches Smith  © Caterina Di Perr

Premiera najnowszego albumu Davida Torna, nowojorskiego kompozytora, multiinstrumentalisty, producenta, gitarzysty. Jako kompozytor był laureatem wielu nagród za swoją pracę, w tym nagrań filmowych, kompozycji i produkcji nagrań. Oprócz autorskich projektów, ma na swoim koncie wiele kolaboracji, z takimi muzykami, jak Jan Garbarek, Don Cherry, David Bowie, Jeff Beck, czy Tori Amos. Torn określa sam siebie mianem „gitarzysty -teksturalisty”, co odnosi się do jego unikatowego muzycznego języka, który łączy różne style - tekstury, jest nieoczywisty i zaskakujący. Po doskonale przyjętym solowym albumie „Only Sky” (ECM, 2015) „Sun of Goldfinger” to kolejna ostatnio wydana płyta dla wydawnictwa ECM, nagrana w Trio z saksofonistą Timem Berne’em i perkusista Chesem Smithem. Cytując recenzję jednego z ich londyńskich koncertów: „To niebezpieczna muzyka - czasami gniewna, czasem rozkoszna i oświecająca, jak grzmoty burzy.”

 

***

Tomasz Stańko, Muzyka Filmowa

 

Marcin Wasilewski Trio

AUKSO Orkiestra Kameralna Miasta Tychy

Avishai Cohen

AUKSO Orkiestra Kameralna Miasta Tychy © Krzysztof Lisiak    

Avishai Cohen © Johan Jacobs & FLAGEY

Tomasz Stanko był mistrzem atmosfery. Napisana przez niego muzyka do takich filmów, jak „Reich”, „Pożegnanie z Marią”, „Egzekutor, Mała Matura”, licznych spektakli teatralnych, m.in. „Przejście’ Leszka Mądzika, muzyka wykorzystana w serialu „Homeland” - przepięknie wypełniała obraz, ilustrowała emocje. Tomasz Stańko lubił swoją muzykę ilustracyjną, lubił też jej brzmienie ze smyczkami. Ten premierowy koncert będzie wyjątkową i bardzo liryczną dokumentacją tej części twórczości trębacza.

 

17 listopada 2019 /niedziela/ g.17.00

Koncert Jazzu Tradycyjnego

 

Mauro Ottolini & Fabrizio Bosso

„Storyville Story”

 

Mauro Ottolini – puzon

Fabrizio Bosso – trąbka

Vanessa Tagliabue Yorke – wokal

Glauco Benedetti – suzafon

Paolo Birro – fortepian

Paolo Mappa – perkusja

Muzyka Storyville Story to hołd złożony muzyce Nowego Orleanu i bezcennemu kulturowemu dziedzictwu tego miejsca  ̶   przede wszystkim jako kolebki jazzu. Storyville to nazwa dzielnicy Nowego Orleanu, w której jazzowy puls bił najszybciej  ̶  napędzany energią nocnych klubów i kawiarni, powabem dam szukających towarzystwa oraz kości rzucanych przez hazardzistów. To dla takiej klienteli grali ongiś najlepsi jazzowi trębacze i mistrzowie fortepianowego stride’u. To tu swoje słynne St Louis Blues napisał William Christopher Handy. Z czasem dzielnica Storyville została zamknięta, a muzycy jazzowi przenieśli się na północ. Jej legenda jednak przetrwała i właśnie do niej odwołują się puzonista Mauro Ottolini i trębacz Fabrizio Bosso.

Zamiast mapy szemranych okolic Nowego Orleanu prowadzi nas śpiew: utwory pisane dla wokalistów, ale także na liczne w owym czasie chóry. Piosenki te, zdaniem naszych przewodników, najlepiej oddają losy Storyville i jej mieszkańców na początku XX wieku. Narratorką naszej podróży będzie znakomita wokalistka i ekspertka w dziedzinie jazzu tradycyjnego Vanessa Tagliabue Yorke.
Większość repertuaru zebrał lub skomponował W.C. Handy, nie bez kozery zwany Ojcem Bluesa. To on przeszło 100 lat temu podsuwał repertuar dla takich ikon, jak Louis Armstrong, The Original Dixieland Jazz Band, Jelly Roll Morton, Sidney Bechet czy Fats Waller.

Mauro Ottolini to doświadczony badacz muzycznych światów. Ma w swym dorobku muzyczne hołdy złożone Elli Fitzgerald oraz alternatywne ścieżki dźwiękowe do filmów z Busterem Keatonem. Fabrizio Bosso czuje się komfortowo zarówno grając muzykę wraz ze swoim kwartetem, jak i pisząc orkiestrację na jazzowy big-band.

 

 

***

Jason Moran and The Bandwagon

featuring Tarus Mateen and Nasheet Waits

 

Jason Moran - fortepian

Tarus Mateen - kontrabas

 Nasheet Waits - perkusja

 

Jason Moran © Clay Patrick McBride

Od czasu błyskotliwego debiutu w latach 90-tych zeszłego wieku, amerykański pianista Jason Moran wciąż potwierdza swój muzyczny geniusz. Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień, w tym prestiżowej MacArthur Fellowship  „za geniusz roku 2010."  Jest artystą niezwykle pracowitym, oprócz realizowania własnych projektów - zarówno tych płytowych, koncertowych, jak i muzyki do filmów, spektakli tanecznych i sztuk wizualnych (między innymi dla Museum of Modern Art w Nowym Jorku),  Moran regularnie gra z takimi artystami, jak Steve Coleman, Charles Lloyd, Cassandra Wilson, Joe Lovano, Wayne Shorter, czy Dave Holland. Jako artysta i muzyk, zasłynął swoją „skłonnością do ryzyka” i byciem innowatorem nowych kierunków dla jazzu jako całości. W niemal każdej ważnej kategorii - improwizacji, kompozycji, koncepcji grupy, repertuarze, technice i eksperymentowaniu - Moran i jego grupa The Bandwagon - z basistą Tarusem Mateenem i perkusistą Nasheet Waits - zakwestionowali status quo i zdobyli reputację „ Przyszłości jazzu”.  W tym roku będą świętować 20-lecie swojej scenicznej obecności.

Rok jazzowej: